Ευχαριστώ την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος, για την πρόσκληση και την ευκαιρία που μου δίνεται ως Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ασφαλιστικών Συμβούλων να εκφράσω τις απόψεις του καταναλωτή και την στάση του απέναντι στο Συνταξιοδοτικό πρόβλημα μιας και εμείς οι Διαμεσολαβούντες είμαστε οι φυσικοί σύμμαχοι των καταναλωτών στην διεκδίκηση των καλώς εννοουμένων συμφερόντων τους.
Οι συντάξεις αποτελούν πρωταρχικό και υψίστης σημασίας τομέα των Ασφαλιστικών Εταιριών. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεγαλώνει την πίεση στα Κράτη-Μέλη για να επιταχύνουν τις μεταρρυθμιστικές διαδικασίες.
Οι καταναλωτές πράγματι θεωρούν ότι η ασφάλιση για σύνταξη σημαίνει σιγουριά για τα γεράματα. Σιγουριά ότι θα πάρουν αν μη τι άλλο το κεφάλαιό τους και κάποιες αποδόσεις στην λήξη.
Σε αρκετές περιπτώσεις διαπιστώνεται το αντίθετο. Οι ασφάλειες αποτελούν έναν από τους παλαιότερους χρηματοοικονομικούς κλάδους, που δυστυχώς δεν κατάφερε να οικοδομήσει σχέσεις σταθερής εμπιστοσύνης με τους καταναλωτές.
Άπειρες συζητήσεις γίνονται μεταξύ φορέων τις Ασφαλιστικής Αγοράς, σχετικά με το χαμηλό επίπέδο ασφαλιστικής συνείδησης του Έλληνα καταναλωτή και βέβαια, συζητιούνται τρόποι βελτίωσης.
Τα συμπεράσματα αυτών των συζητήσεων είναι πάντοτε πολύ ευνοϊκά. Η πραγματικότητα όμως των αριθμών δεν συμφωνεί με αυτές τις θετικές εκτιμήσεις.
Γνωρίζουμε, ότι η παραγωγή ασφαλίστρων στη Χώρα μας ως ποσοστό επί του ΑΕΠ αντιπροσωπεύει το 2,3%, ενώ ο μέσος όρος των Ευρωπαίων Εταίρων μας πριν από την τελευταία διεύρυνση ξεπερνάει το 8,8%.
Το μέσο ασφάλιστρο στην Ελλάδα είναι €340-€360 και στην Ευρώπη €1.800€-€2000.
Βέβαια, είναι θετικό ότι ο κλάδος αναπτύσσεται με 15% ετησίως έναντι του 4% του συνολικού ΑΕΠ.
Ο καταναλωτής έχει αντιληφθεί ότι τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη χρειάζονται την συμπληρωματική υποστήριξη από συστήματα κεφαλαιοποίησης.
Ο πελάτης ζητά συνταξιοδοτικά προγράμματα που το κεφάλαιό του θα είναι εγγυημένο στην λήξη. Δεν μπορεί να χάνει την αξιοπρέπειά του στα γεράματα και να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις όπως είδαμε.
Α) Το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό δεν είναι μόνο πρόβλημα των Συνταξιοδοτικών Ταμείων, αλλά και των Ταμείων Υγείας.
Β) Δεν υφίσταται ως πρόβλημα δημογραφικής πολιτικής, αλλά ως πρόβλημα οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικής απασχόλησης.
Απαιτεί αύξηση του οικονομικά ενεργού πληθυσμού και ως τέτοιο σχετίζεται με το δημογραφικό.
Εμείς του Π.Σ.Α.Σ. εδώ και αρκετά χρόνια πιστεύουμε, ότι η μεταρρύθμιση πρέπει να στηριχθεί σε 3 επίπεδα.
Στο Α΄ επίπεδο πρέπει να υπάρχει χρηματοδοτούμενη από το κράτος σύνταξη.
Στο Β΄ επίπεδο πρέπει να περιλαμβάνει κλαδικές και επικουρικές συντάξεις, οι οποίες θα χρηματοδοτούνται από εισφορές των εργαζομένων και εργοδοτών σε ανταποδοτική βάση.
Να μπορεί δε ο εργαζόμενος να μεταφέρει τις εισφορές του σε άλλο επικουρικό ή κλαδικό ταμείο σε περίπτωση που φύγει από την εταιρία που εργάζεται και πάει σε άλλη.
Παραδείγματος Χάρη, όπως γίνεται η μεταφορά δανείων από μία τράπεζα σε άλλη και των Πιστωτικών Καρτών για να πετύχει μικρότερο επιτόκιο ο καταναλωτής.
Το Γ΄ επίπεδο πρέπει να περιλαμβάνει ατομικά προγράμματα συνταξιοδότησης και υγείας μέσω φορολογικών κινήτρων για την ενίσχυση της Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Στο Α επίπεδο ασφάλισης η συζήτηση στη Ε.Ε. μας επιτρέπει να προτείνουμε την ιδέα μιας ΄΄Ευρωσύνταξης΄΄ με κεντρική διαχείριση όλων των σχετικών Ταμείων, ώστε να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, αλλά και να προωθήσουμε την κοινωνική ενοποίηση της Ευρώπης.
Η Γ.Ε.Σ.Ε.Ε συμφωνεί ότι η λύση πρέπει να αναζητηθεί στην αποδοτικότερη διαχείριση των πόρων και την μείωση της ανεργίας.
Έφθασε η εποχή που πρέπει όλοι να αλλάξουμε νοοτροπία και να αλλάξουμε συμπεριφορά.
1. Η Πολιτεία πρέπει να δώσει περισσότερα κίνητρα για την ανάπτυξη της Ιδιωτικής Ασφάλισης, να εντείνει τους ελέγχους, να καταργήσει το χαρτόσημο. Πλήρη φορολογική απαλλαγή των ατομικών ασφαλίστρων χωρίς περιορισμούς και να διευρυνθούν τα φορολογικά κίνητρα για τις ομαδικές ασφαλίσεις.
2. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις να σχεδιάζουν προϊόντα με καλύτερες παροχές για τον καταναλωτή και ασφαλιστικές λύσεις που να σέβονται τα οικονομικά του συμφέροντα και όχι να πωλούν παροχές που εξασφαλίσουν το μέγιστο κέρδος στις εταιρίες. Η εμπιστοσύνη του καταναλωτή κλονίζεται από τους δυσνόητους και ασαφής όρους των συμβολαίων.
3. Ουσιαστικός πρωταγωνιστής σε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης της ασφαλιστικής συνείδησης είναι ο επαγγελματίας διαμεσολαβητής και όχι ΄΄οι περαστικοί΄΄ στο επάγγελμα. Οι συνάδελφοι διαμεσολαβούντες πρέπει να εδραιώσουν το κύρος και την αξιοπιστία τους.
Μετά από αγώνες ετών του Π.Σ.Α.Σ. ο διαμεσολαβητής είναι πια πιστοποιημένος. Πρέπει να υιοθετήσει τον Κώδικα Ηθικής και Δεοντολογίας του επαγγέλματος, να έχει συνεχή εκπαίδευση και επιμόρφωση. Σε λίγες ημέρες θα έχει και το Συμβόλαιο Αστικής Ευθύνης που θα του εξασφαλίζει πραγματική Νομική και Οικονομική υποστήριξη για την περίπτωση που ζημιώσει κάποιον καταναλωτή από λάθος ή παράλειψη.
Προσωπικά πιστεύω, ότι το συμβόλαιο Αστικής Ευθύνης θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της έννοιας, της συνυπευθυνότητας και αποτελεί άριστο δείγμα φερεγγυότητας και εγγύησης των προσφερομένων υπηρεσιών υπέρ του πελάτη.
Ο διαμεσολαβητής είναι το πρόσωπο που με υψηλά επίπεδα επαγγελματισμού και σύγχρονα εργαλεία δουλειάς αποτελεί το σημείο αναφοράς στην σχέση μεταξύ καταναλωτή και Ασφαλιστικών Εταιριών.
Εάν θέλουμε να έχουμε μια ασφαλιστική αγορά με υψηλή αξιοπιστία θα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε την ευθύνη που έχουμε.
Μόνο έτσι θα κερδηθεί η εμπιστοσύνη του καταναλωτή όταν θα είναι λιγότερο ευάλωτος.
Κλείνοντας, άκουσα από πελάτη μου τι σημαίνει σύνταξη. Ακριβότερα, Αργότερα, Λιγότερα. Όλοι είμαστε καταναλωτές. Δεν είμαστε από το διπλανό τραπέζι.
Εάν ειλικρινά θέλουμε να καταλάβουμε τον πελάτη μας ας σκεφτούμε σαν πελάτες, διότι η εργασία μας, η υγεία μας και η σύνταξή μας δεν είναι ένα εμπορικό προϊόν. Είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα.
Και για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν ρωτάμε ποτέ, δεν παρακαλούμε ποτέ. Μόνο απαιτούμε.
Σας ευχαριστώ.
"Απαγορεύεται η αντιγραφή ή αναδημοσίευση μέρος ή όλου κειμένου ή ομιλίας χωρίς την συναίνεση του ΠΣΑΣ"